Plakboek theater > jun 2010
La Voix Humaine - Toneelgroep Amsterdam
Toneelstukken zijn er om gezien te worden. En van enkele stukken weet je gewoon dat je er niet bijhoort als je ze niet hebt gezien. La Voix Humaine is zo’n stuk. Niet eens zozeer het stuk zelf, maar de hype rondom Halina Reijn, TGA en Ivo van Hove zorgen daarvoor. Je moet háár gewoon gezien hebben, omdat zij bij dát gezelschap speelt in zíjn regie. Ik wilde het stuk dus zien. En omdat ik de toernee compleet had gemist wegens eigen drukke bezigheden, is Twitter het medium dat me heeft gered. Halina Reijn ben ik namelijk gaan volgen uit nieuwsgierigheid, omdat ik namelijk niet zo onder de indruk was van haar ‘personality’ in DWDD, P&W en al die andere tv-diarree. Een ijskoningin leek me. Ik wilde weten wat zij nou zo twitteren en hoe uitgekookt en marketing-doordacht dat zou zijn. Maar wat blijkt? Ze twittert gewoon reteleuk en ik geloof echt dat ze het zelf doet. Of ze nou in een joggingbroek haar eerste kapsalon verorbert, of haar nagels laat plakken voor een filmrol, terwijl ze ‘s avonds in de coulissen staat te twitteren; ik vind het heerlijk om te lezen. Dus toen ze twitterde dat ik met korting (ik blijf toch een Hollander) naar La Voix Humaine kon gaan, was ik van de partij.
En daar zat ik dan in de Rabozaal. Muziek van de Melkweg of een voorstelling in de ‘echte’ zaal was irritant aanwezig. En het getuigt van lef om in zo’n grote zaal de helft van het zicht te blokkeren met de wand van een appartement. Haline speelde goed. Alhoewel ik me afvraag waarom ze in elk stuk zo dramatisch moet huilen. Ik houd niet van vrouwen die huilen. En al helemaal niet op de manier zoals zij het doet; gesnotter en een hese stem. Maar toch: het was wel een prachtige voorstelling. Vooral omdat Reijn wél de illusie weet te wekken dat er echt iemand aan de andere kant van de lijn zit. En omdat het appartement juist wat meer te raden over liet. En ook omdat je als publiek snapt waarom het stuk eindigt zoals het eindigt. En daarmee was La Voix Humaine een voorstelling die ik niet had willen missen en die ik zonder Twitter waarschijnlijk nooit had gezien.
Volg Halina ook via twitter.com/halinareijn