Plakboek theater > mei 2010
PINK - tg Ponies
De Utrechtse theatergroep Ponies neemt ‘de homo’ nog eens onder de loep in ‘Ponies Pink’. Een voorstelling over alle clichés van het homo-zijn. Wie zichzelf herkent in de omschrijving ‘homo’ kan dan ook niet anders dan toegeven dat Ponies een treffend beeld neerzet van de dertiger-homo, die de Dolly Dots omarmde als kind. Natuurlijk is Esther de meest favoriete DD. En natuurlijk mag Madonna niet ontbreken. Maar het meest opzienbarend is toch wel de over-the-top-playback van Rene Kleins Mister Blue. Een taboe doorbroken, want Klein is al jaren geleden heilig verklaard. De voorstelling laat zelfs hetero’s meegenieten van het kijkje in de homo-keuken. Want iedereen heeft er wel ‘zo één’ in z’n vriendenkring.
Het toneelbeeld in de zaal van Theater Kikker is fraai en het spel van Erol en Fabian, heerlijk Hollands: open, to the point en gelijkwaardig met het publiek. Toch is het stille spel van Joris van Oosterwijk hetgeen dat het meest in het oog springt. Schalks kijkend naar het publiek, z’n eigen ding doend en ook een mooi contrast met het flamboyante karakter dat Erol neerzet. Dit is theater dat de dertiger van nu aankan: laagdrempelig, een knipoog en vooral niet belerend. Veel meer een inkijkje in het leven van ‘vrienden die je weleens tegenkomt op een feestje’. Nergens echter over het randje. Gewoon braaf en keurig. Misschien wel tekenend voor de post-tomaat-generatie. Het shockeren is voorbij. ‘De homo’ misschien ook wel.