Serge van Marion schrijft, regisseert en adviseert

Tijgeren door Rotterdam

Het slotfeest zit er weer op en filmfanaten uit de hele wereld pakken hun koffers en gaan weer huiswaarts. Het IFFR is weer voorbij. Maar wat was het toch geweldig! De sfeer in de zalen en de caffeetjes, de filmkrochten en andere ruimten voor lanyardbehangen mensen. Zelf heb ik het bescheiden gehouden; ik zag “slechts” 7 films. De 4 shorts waren een aangename opwarmer, Let’s fall in love zorgde voor heel wat glimlachen op een verder mistroostige maandagmiddag. Eyes wide open was een prachtig relaas over het wel en wee van onderdrukte homogevoelens in Jeruzalem. Maar het hoogtepunt van dit jaar, was voor mij J’ai tué ma mère. Alsof de hele zaal de pubertijd opnieuw beleefde. En er steevast twee kampen ontstonden: begrip voor de moeder of begrip voor de zoon. De muziek in de laatste twee films was overigens ook formidabel. En ik houd me dan ook aanbevolen voor soundtracks hiervan.